 |
| Oqtay QORÇU |
Yeni ilin ilk günü şeytanın həyatında üzücü, həm də yaddaqalan bir gün oldu. Min ildən çox idi ki, eyni qaydayla yaşayırdı. Bircə kərə kimsənin dərdini paylaşıb kövrəlməyən, yolunu azanlara “Dur!” deməyən şeytanın qəfildən yetmiş min balasının içində ən çox istədiyi alagöz qızı yadına düşmüşdü. Və həmin gün xəlvətə çəkilən şeytanın gözləri dolmuşdu. Şeytan küncə sıxılıb büzüşdü və elə kövrəldi ki, bütün günü bekar qaldı. Şeytan zülm-zülm ağlayırdı.
Həmin gün sakit keçdi. İyirmi dörd saat yer üzündə adamların bir-birinə pislik etmək, badalaq vurmaq ağlına da gəlmədi. Sonra şeytan kiridi və qərara gəldi ki, qızını da götürüb istirahətə yollansın. Həm özü dincəlsin, həm də adamların qarğışından, lənətindən uzaq olsun.
Şeytan insanları başlı-başına buraxıb geyinib-kecindi. Yolüstü bir dəstə nərgiz gülü də aldı. Şeytan getdi qızını bağçadan götürüb birbaşa yollansın lap uzağa. Şeytan sevinirdi. İlk dəfəydi balasıyla səfərə çıxırdı. Qızını gəzdirəcəkdi, ona gözəl yerləri göstərib, doyunca sevindirəcəkdi qızıl saçlı balasını.
Üç gün yol getdilər. Gözəl yerlər gördülər, nəhayət, ötüb-keçib çatdılar su pərisinin oylağı olan böyük yaşıl gölün sahilinə. Bura istirahət üçün ən sakit yer idi. Tək bir hoteli vardı. Mövsümə görə qonaqlar da elə çox deyildi. Səs-küy, narahatlıq da ki, yox. Səliqə-sahman, yeməklər də öz yerində. Şeytan qızı sevinirdi. Balasının şadlığından necə atılıb-düşdüyünü görüncə qürrələnən şeytanın az qalırdı tək gözü pırtlayıb düşsün ayağının altına.
Öncə alagöz qızıyla göl kənarına, meşəyə gəzməyə getdilər. Moruq yığdılar, gül-çiçək dərdilər, deyib-güldülər. Sonra yoruldular, axşam düşmüşdü deyə balaca “Acmışam” dedi. Şeytan qızının əlindən tutdu, döndülər hotelə. Ata şam yeməyi sifariş verdi. Elə bu zaman qonşu otaqdan səs-küy qalxdı. Bir qadınla bir kişi mübahisə edirdi. Şeytan səbirlə gözlədi ki, bəlkə sakitliyi pozan cütlüklər kiriyə, amma onlar daha da qızışırdılar. Nəsə divara çırpıldı, sonra qadın qəzəblə qışqırmağa başladı. Kişi elə ağzını açıb söz söyləmək istəyirdi ki, qadın yenə keçirdi söyüb yamanlamağa. Hər dəfə də qadın qışqırıb onu xəyanətdə suçlayırdı.
Şeytanın hövsələsi daraldı. Atılıb içəridən çıxdı. 111-ci otağın qapısını qəzəblə döydü. İçəriyə çaxnaşma düşdü, səs-küy səngidi və şeytanın üzünə qapını kişi açdı. Arxada ürkək baxışlarla dəhlizdə dayanıb yada baxan gözəl-göyçək bir qadın dayanmışdı. Şeytan qaş-qabağını töküb dilləndi:
- Mən içəri keçməliyəm!
- Buyurun. Buyurun, xoş gəldiniz.
Şeytan qonaq otağına keçdi. Üz-üzə oturdular. Şeytan hikkəylə əllərini ovuşdura-ovuşdura öncə üzünü tutdu qadına:
- Bayaqdan bağırıb rahatlığımızı pozursan, yoxsa özünü məsummu sanırsan? Ərini ittiham etməmişdən əvvəl bir öz günahlarını da düşün. Bu barədə ərinin qarşısında hesabat verməyə hazırsan?
Qadının gözləri bərəldi, nifrətlə dodaqlarını büzüb üzünü çevirdi ərinə, qışqırdı:
- Bu da növbəti oyunundu, eləmi? İndi də öyrədilmiş adamlarla məni susdurmaq istəyirsən? Kimdi bu əclaf?
- Axı söhbət nədən gedir e, heç nə anlamıram. Əzizim, mən bu adamı tanımıram. Siz kimsiniz ki, bizim ailə işimizə qarışırsınız? Dur, rədd ol! Fırıldaqçı, əclaf! Haydı! İtil!
Şeytan heç təhər-tövrünü də pozmadı. Sakitcə kresloda oturub özündən çıxan, onu hədələyən cütlüyə baxırdı. Şeytanın onlara gülməyi lap təbdən çıxardı kişiylə qadını. Oturduğu yerdən dik atılıb çağırılmamış qonağın üstünə yeriyən kişi bağırdı:
- Rədd ol! Səni cəhənnəmə vasil eləməmiş, rədd ol!
Qəfildən gördüklərindən heyrətə gəldilər. Kişi durduğu yerdəcə donuxub qaldı. Qadın qışqırmaq istədi, amma səssiz divana oturdu. Şeytan qızarırdı, üzü, bədəni qızarırdı və şeytanın vücuduna çökən bu qırmızı rəng bütün otağı ağuşuna alırdı. Sonra yüngül meh əsdi, heç pərdələr də yellənmədi. Hər yer qırmızı rəngə boyanmışdı. Qırmızı otaqda üç nəfər oturmuşdu. Sanki bu adamların indi sustalıb susması üçün elə qırmızı rəng lazımmış. Gözlərindən od parıldayan, üz-gözündən qırmızı atəş yağan şeytan gözlərini qıyıb qarşısında oturanlara baxdı. Zəhmli səsiylə boynunu bükən adamları diksindirdi, vahiməyə düşən kişi və qadın bir-birinə qısıldılar. Şeytan başladı danışmağa:
- Qadın, öncə səndən danışacam. Sən məni incitdin. Ömrümdə birinci dəfə qızımla gəzməyə çıxmışdım ki, onunla doyunca ikilikdə qalaq. Sən bu istirahəti pozdun, qadın! Öncə səndən söz açım, ərin də eşitsin. İyirmi dörd il iki ay on üç gündü sən ərinin qazancının bir hissəsini oğurlayıb yığırsan. Bankdakı hesabın da ananın adınadı. Məqsədin ərin öləndən sonra ərə getmək, ya da pulunla məşuq saxlamaqdı. Sən ərinin sürücüsüylə bir yatağa girib, sonra onu işdən qovdurmusan. Sənin şər-böhtanın baldızının ailəsinin dağılmasına səbəb oldu. Sən ərinlə baldızının küsülülüyünün baiskarısan. Amma bunları eşidincə gərək ərin üstünə ayaq almaya, çünki onun da çox günahı var.
Sənin ərin yaxın rəfiqən və xalan qızının məşuqu, həm də sənin iş yoldaşın, müavinin olan rus xanımın aşiqlərindən biri olub. Ərin də sən tək kələkbaz və uzaqgörəndi, amma hər ikiniz uduzmusunuz. Səbəbini isə indi söyləyəcəm. Ərin də səndən xəbərsiz kiçik oğlunun adına banka xeyli pul qoymuşdu. O zaman oğlanın 16 yaşı vardı. İndi sizə elə müjdə verəcəm ki... Üzümə belə baxmayın. Mən hər şeyi bilirəm. Mən şeytanam axı. Sizin bura gəldiyiniz on dörd gün ərzində şəhərdə ağlagəlməz hadisələr baş verib. Kiçik oğlunuz hamınızdan fərasətli çıxıb. Hər şeyi planlaşdıran bu qoçaq nənəsinin yanına gedib və qarıyla yollanıblar banka. Oğlunuz hazırladığı sənədlərlə, vəkalətlə pulları çıxarıb. Eyni əməliyyatı başqa bankda da keçirib, heç bir şübhə olmadan. İndi siz burda didişirsiniz, o isə ölkədən çıxıb üz tutub Avropaya.
Mən alagöz qızımla bura istirahət etməyə, onu sevindirməyə gəlmişdim. Mən burda olduğum müddətdə kimsə ziyan çəkməyəcəkdi. Qızımın xətrinə istirahətimi adamların lənəti olmadan başa vuracaqdım. Siz imkan vermədiniz. Siz özünüz məni xatırladınız. Məni bu otağa salan da sizsiniz. Bunun bəlasını çox çəkəcəksiniz. Elə hər ikiniz. Sonra deməyin ki, mən gəldim...
Otaqdan çıxanda birdən arxaya çevrilib qadından soruşdu:
- Ərini sevirsən?
Qadın yenə kükrədi:
- Allah vurmuşdu onu. Cəhənnəm olsun!
Şeytan yenə sual etdi:
- Ərin ölsə, ağlayarsan?
Qadın dilləndi:
- Yox!
Şeytan başını bulayıb yenə soruşdu:
- Bu kişi sənin ərindi, onu öldürməyə əlin qalxar?
Qadın dodaqlarını gəmirdi, qurd təki mırıldandı:
- Tikə-tikə doğrayıb qanını içərəm!
Şeytan sağollaşmadan içəridən çıxdı.
İllər ötdü. Bu müddətdə şeytan çox pis işlər gördü. O, çox izlənirdi, amma istədiyini eləməyə yenə də macal tapırdı. Şeytan hoteldəki cütlüyü də unutmamışdı. Həmin əhvalatdan sonra hər gün bu ailədən xəbər tuturdu. Hər gün səbirsizliklə qadının kişisini, yaxud kişinin qadını öldürəcəyini gözləyirdi. Amma onlar ömrü boyu yığdıqları yalanları sirrə çevirib kölgəsində gizlənmişdilər. Hər gün bir-birilərini xəyanətdə suçlayan və həqiqəti deyən qadınla kişi beləcə qocaldılar.
Nəhayət, şeytanın gözlədiyi gün gəlib yetişdi. Ancaq nə güllə səsi eşidiləcəkdi, nə də qanlı bıçaq görsənəcəkdi. Belə səhnələrsiz bezikdirici olduğundan şeytan finalı gözləmədi çıxıb getdi.
Ər boğaz xərçəngindən öldü, altı ay sonra isə arvadı eyni xəstəlikdən vəfat etdi. Otuz il öncə başlanan savaş bitdi. Ər və arvad bir-birini beləcə öldürdülər.
